Meer aandacht voor pesten

Meer aandacht voor pesten

Pesten; men zegt vaak dat het er gewoon bij hoort. Daar zouden kinderen sterker en weerbaarder van worden. Kinderen die gepest worden, zouden niet assertief genoeg zijn. Wie niet gepest wil worden, moet dus gewoon heel goed voor zichzelf kunnen opkomen. 

Ik krijg er de kriebels van. Gelukkig ben ik nooit slachtoffer van pesten geweest. Ik kan dus niet spreken uit eigen ervaring. Maar wat ik wel weet, en dat standpunt heb ik altijd gehad, is dat ik pesten niet kan goedkeuren. Een kind dat gepest wordt vraagt hier namelijk niet om, omdat het niet weet hoe het voor zichzelf moet opkomen. Pesten op school heeft te maken met het feit dat het groepsproces verstoord is, het is onveilig, en dat zegt alles over de leerkracht die voor de klas staat.

Er zijn verschillende vormen van pesten.

Fysiek

Slaan, schoppen, duwen, knijpen.

Verbaal

Schelden, beledigen, belachelijk maken, dreigen.

Materieel

Spullen opeisen, afpakken of kapot maken.

Sociaal

Negeren, weglopen, de rug toekeren, roddelen, buitensluiten.

Ontkennen van het probleem

Alle vormen van pesten kwamen vroeger bij mij in de klas voor. De leerkrachten die dit tegen zouden moeten gaan herkenden het vaak niet. Of het werd afgedaan met dat het kind overdrijft, dat het allemaal wel meevalt of kreeg je een reactie zoals; “als het weer gebeurt bijt maar van je af, kom maar wat meer voor jezelf op”.

Wat mij verbaast is dat dit toen gebeurde, in de tijd dat ik nog op school zat, maar dat er nu in een tijdperk waar er enorm veel aandacht is voor pesten, het niet heel anders lijkt te zijn. Het eerste dat in mij opkomt, is dat ik het de leerkracht niet kwalijk kan nemen. De klassen worden groter, leerkrachten moeten al zoveel. Maar is één van hun belangrijkste taken niet de veiligheid in hun klas? Zouden zij juist niet enorm getraind moeten zijn hierin?

Pesten is schadelijk, geen kind wordt er sterker of beter van. En pesten wordt niet veroorzaakt door te weinig voor jezelf opkomen. Onderzoek toont aan dat pesten gelijk blijft of zelfs verergert als leerkrachten de leerling stimuleert om assertiever te zijn.

Groepsgedrag.

Kinderen bevinden zich op school in groepen die horizontaal van leeftijdsopbouw zijn. Daarin is de hiërarchie niet duidelijk. Bovendien bevinden zij zich in een leeftijd dat ze nog volop in ontwikkeling zijn en moeten leren hoe ze in sociaal opzicht met elkaar om moeten gaan. Krijgen zij daarin onvoldoende voorbeeld en leiding, dan zoeken zij op een geforceerde manier naar hiërarchie en orde, door bepaalde leerlingen buiten te sluiten van de groep. Pesten is daarmee een ontsporing van het groepsproces en een signaal van spanningen binnen de groep.

Dit betekent dus dat veiligheid binnen de groep bovenaan het lijstje zou moeten staan van iedere leerkracht. Zij zijn de personen binnen de groep die het groepsproces kunnen sturen en kinderen dus kunnen leren op een respectvolle manier met elkaar om te gaan. Daarbij leer je kinderen niet weerbaarder te worden door ze in een onveilige groep te zetten. Als kinderen zich in een veilige groep bevinden, dan durven zij fouten te maken omdat dit mag en niemand hen daarop afrekent. Ook leren zij dat als je een fout maakt, je deze altijd weer goed kan maken en dat zij mogen zijn wie zij willen zijn. Hierdoor maak je kinderen weerbaar.

Veiligheid voorop

Ja, leerkrachten hebben veel taken, ze hebben veel te doen. Ik besef dat zij soms niet weten waar zij de tijd vandaan moeten halen om net dat beetje extra te investeren in hun klas.

Maar, zoals ik al eerder scheef, pesten is schadelijk. Kinderen die gepest worden gaan zich richten op hun negatieve eigenschappen om zo achter de oorzaak te komen waarom zij gepest worden. Maar vaak gaat pesten helemaal niet om de negatieve eigenschappen maar juist om de goede. Kinderen die gepest worden, worden vaak als “anders” gezien. Bijvoorbeeld slimme kinderen die verlegen zijn. Het kind blijft vaak tot in de volwassenheid zoeken naar wat er toch mis is en blijft hierdoor negatief over zichzelf, vaak met grote gevolgen.

Probeer het allemaal eens anders te doen. Als jouw klas onveilig is, kost het je ook tijd. Je blijft maar bezig met corrigeren, stimuleren en dit moet je continu herhalen. Veranderingen zullen in het begin altijd iets meer tijd van je vragen dan wanneer je doorgaat met het oude en vertrouwde. Maar het gaat je zeker ook een heleboel opleveren, meer dan je oude gewoonten. Zodra je de kinderen echt ziet, hen allemaal de aandacht geeft die zij nodig hebben en hen bevestigd in wie zij zijn, dan zal je zien dat de kinderen zich blijer en vrijer gaan voelen en er veiligheid ontstaat in de klas. Nog een andere mooie bijkomstigheid; blije kinderen betekent blije ouders! Hieperdepiep hoera! Want blije ouders, die vragen veel minder van je tijd!

Written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Welkom!

Het ouderschap is iets moois maar het kan ook je wereld op zijn kop zetten. Dit brengt vaak onzekerheid met zich mee. Op Plusjezelf delen we persoonlijke verhalen, ervaringen, tips en ideeën die je hopelijk inspireren en verder helpen. Leven vanuit je hart, vertrouwen op je gevoel. Dat is waar Plusjezelf over gaat.

Voer je e-mail adres in en jij bent altijd als eerste op de hoogte van nieuwe berichten!

Voeg je bij 52 andere abonnees

Instagram