Papadag

Papadag

Papadag. Meerdere keren genomineerd voor meest irritante woord van het jaar. Want papa ben je immers niet voor een dag maar voor altijd… Ja dat klopt. Maar dat is niet altijd zo geweest. 

Ik neem jullie even kort mee terug in de tijd zodat jullie een beetje een beeld van mij en mijn situatie van “vroeger” krijgen. De meesten zullen inmiddels wel eens iets over me hebben gelezen of gezien in de blogs en/of op foto’s. Voor ik Carmelina leerde kennen, had ik helemaal geen kinderwens. Ik had veel vrienden en familie om me heen die wel kinderen hadden, wellicht versterkte dat het gevoel dat ik geen kinderen wilde. Zo af en toe een “leen-neefje” voor een weekendje was prima; zaterdag bijvoorbeeld naar de dierentuin of speeltuin, de hele dag lekker druk zijn. Maar na een dag, nacht en ochtend was het weer meer dan mooi geweest.  

Ik ben een geboren Brabo maar woonde toen inmiddels midden in de Jordaan in Amsterdam, op een heerlijk plekje met overal leuke kroegjes op kruipafstand. Tuurlijk had je wel verplichtingen en verantwoordelijkheden, maar toch anders. Toen ik Car een paar weken kende, reden we in haar buurt door één of andere kale nieuwbouwwijk. De droom van Car om daar ooit te wonen. Mijn nachtmerrie… Je raadt al wie daar nu wonen. En eerlijk is eerlijk; ik vind het er heerlijk! Nu dan, in  deze fase van mijn leven.  

Zo zijn we ook over het onderwerp kinderen begonnen; uren praten over hoe en waarom het wél leuk is om kinderen te hebben. Hoe het ook mogelijk is om leuke dingen te blijven doen met kinderen. Niet “als de kinderen het maar leuk hebben”. Nee, andersom juist; als papa en mama het maar leuk hebben, dan hebben de kinderen dat ook. En van het één kwam het ander. Daar is wel een tijdje overheen gegaan hoor. Eerst nog ff samen met en van elkaar zonder kinderen genoten. 

 

Het grootste besef dat ik echt kinderen wilde, kwam denk ik na onze eerste poging. Bij de eerste echo na acht weken zagen we alleen een leeg vruchtzakje. Dat beeld zal ik nooit vergeten. Het doet je ook beseffen dat het krijgen van kinderen niet zo vanzelfsprekend is als iedereen altijd maar doet voorkomen. Je gaat dan toch heel anders de volgende zwangerschap in, dat geldt waarschijnlijk dubbel zo erg voor de vrouw. Tuurlijk geniet je samen van het zwanger zijn, maar je houdt toch ook in gedachten dat het elk moment zomaar afgelopen kan zijn. En daar houdt je dan weer een dubbel gevoel aan over; zonder die eerste poging hadden we de twee geweldige ventjes niet gehad die we nu wel hebben. En die had ik voor geen goud willen missen. 

Cliché

Ja, kinderen… Om er maar eens een cliché tegenaan te gooien; je krijgt er zo veel voor terug. Ja inderdaad; een huis vol troep (hoe komen ze in hemelsnaam aan zoveel speelgoed?!), ontelbaar veel poepluiers, een deuk in je seksleven en heel veel slapeloze nachten. Om maar te zwijgen over de kosten die je voor de kiezen krijgt. Alles waar “baby” of “kinder” voor staat, is ineens 2x zo duur. En ik snap het ook wel want het wordt toch wel gekocht. Zwangere vrouwen/nieuwe moeders zijn een emotionele portemonnee die geen nee kunnen zeggen. En als vader zijnde hoef je ook niet te proberen hier tegenin te gaan.  

Maar goed, we dwalen wat af. Kinderen dus. Ja, kinderen hebben een stofje die je bedwelmd en alle hierboven genoemde dingen direct doet vergeten op het moment dat je na een dag werken thuiskomt. Want wat is er nou fijner om thuis de komen, je oudste zoon je in de armen vliegt en heel blij “paaapaaa” roept en je van je jongste zoon zo’n heerlijke natte kwijlkus krijgt. Nog een cliché maar dan ben je inderdaad alle ellende van die dag direct vergeten. 

Jammer dat je dat stofje niet op kan vangen en kan bewaren. Ik zou het zo graag gebruiken bij mijn lieve vrouw als ik weer eens vergeten ben om te stofzuigen of de was te doen omdat er toevallig een leuke voetbalwedstrijd op tv was die middag. Maar helaas, zo zit het leven nou eenmaal niet in elkaar. 

Het ontstaan van de papadag

Zo is ook min of meer de papadag ontstaan; op werkdagen laat thuis, de kleine vaak al op bed en als je een beetje mazzel had zag je hem nog tien minuten. In het weekend had je natuurlijk wel meer tijd maar die vloog altijd voorbij. Ik wilde meer van mijn mannetje (en later twee mannetjes) genieten. Vandaar dat ik samen met Carmelina de keuze heb gemaakt om 1 vrijdag in de twee weken vrij te zijn. Nou ja vrij… Je begrijpt me wel. 

De keuze (als je het zo mag noemen) voor kinderen is de beste keuze geweest die ik ooit had kunnen maken. Wat ben ik gek op die kleine mannetjes!  

Ja, papadag… Meerdere keren genomineerd voor meest irritante woord van het jaar. Maar misschien vind ik dit wel het mooiste woord van het vorige jaar. Ja, ik hou van papadag! 

 

Written by

19 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Welkom!

Het ouderschap is iets moois maar het kan ook je wereld op zijn kop zetten. Dit brengt vaak onzekerheid met zich mee. Op Plusjezelf delen we persoonlijke verhalen, ervaringen, tips en ideeën die je hopelijk inspireren en verder helpen. Leven vanuit je hart, vertrouwen op je gevoel. Dat is waar Plusjezelf over gaat.

Voer je e-mail adres in en jij bent altijd als eerste op de hoogte van nieuwe berichten!

Voeg je bij 52 andere abonnees

Instagram